Değerli Meslektaşlarım;

1987 yılında bu sektörde babamın yanında işe başladığımda henüz 15 yaşındaydım. Gelecek ay meslek hayatımın 25 yılına gireceğim.25 yıl bana çok şey öğretti.

İnsanın öğrenmesinin ve kendisini geliştirmesinin yaşı ve sınırı yok.

Sektörün aktörleri (perakendeci, tedarikçi, sektör temsilcileri) her zaman kendisini geliştirmek ve yenilemek durumunda. Gelişmenin en büyük düşmanının alışkanlıklar olduğunu unutmayalım.

''Kanunlar elbise gibi olmalı, hizmetine girmesi istenen kimselere uygun olmalı'' Clarence Darrow

5193 sayılı kanun ve bu kanuna göre yapılan yönetmelikle sektörün 7 senede geldiği durum aslında çok şeyi anlatıyor.
Kanun dediğin kısa, net ve anlaşılır olmalı; yoruma açık olmamalı.

5193 mü değişir yoksa yenisi mi yapılır bilmiyorum fakat 5193 bu haliyle sektörün ihtiyacını karşılamıyor bu gerçeği artık göz ardı edemeyiz.

Optisyenlik müesseselerinin ticari bir işletme olmadığını bilinciyle; bir sağlık meslek mensubu olarak sorumlu bir mesul müdür, işletme sahibi olmalıyız.

Bir kişi sadece para kazanmak fikriyle işe başladıysa, büyük ihtimalle, yapamayacaktır. Joyce Claude Hall

Kanun değişikliği ne kadar önemli ve gerekli  ise Oda Birlik konusu da mesleğimiz için olmazsa olmazlar dan biri haline gelmiştir.

Mesleki problemleri sizi seçtik haydi buyurun diye sadece yöneticilerin üzerine yıkmak her şeyi onlardan beklemek ne kadar doğrudur.

Sivil toplum örgütlerinin gönüllülük esasına göre işleyen kurumlar olduğunu unutmayalım.

Dernekler bu mesleğin ihtiyacını yeterince karşılayamadığı için Federasyonlar kuruldu ve Konfederasyon çatısı altında birleşildi.

Tüm başkanlarımız bu mesleğin problemlerini ve problemlerin çözüm yollarını da çok iyi biliyor.

Bu günün hem mesleki anlamda hemde milli birlik beraberlik anlamında; birlikte, beraberce hareket etme günü olduğunu unutmayalım.

''Birlik ve beraberlik; ölümden başka her şeyi yener''(K.Atatürk)

Saygılarımla.